دکتر حقکیش در یادداشتی تخصصی به نکات بسیار مهمی اشاره کرده است که به گفته وی، ساکنان و بهرهبرداران ساختمانها باید پس از وقوع انفجار با حساسیت و جدیت نسبت به آنها توجه داشته باشند؛ زیرا مشاهده هر یک از این نشانهها میتواند هشداری مبنی بر ناایمن بودن ساختمان باشد.
بر اساس این یادداشت، از جمله علایم بصری بسیار خطرناک که نشانگر بالا بودن ریسک ریزش ساختمان هستند، مشاهده ترکهای مورب بهویژه ترکهای ضربدری در روی ستونها یا دیوارها است؛ بهویژه در شرایطی که ابعاد ترکها با گذر زمان در حال گسترش باشند. همچنین رخداد گسیختگی یا شکاف در محل اتصال تیر به ستون و دیوار به سقف، و بیرونزدگی آرماتور (میلگرد) از داخل هسته بتن مسلح از دیگر نشانههای هشداردهنده عنوان شدهاند.
در بخش دیگری از این هشدار تخصصی، تغییرشکلهای حساس در ساختمان مورد توجه قرار گرفته است. ترک خوردن شیشهها حتی دقایق یا ساعاتی پس از وقوع انفجار، قفل شدن یا باز نشدن برخی دربها و پنجرههایی که پیش از انفجار بهصورت متعارف باز و بسته میشدند، و مشاهده تابخوردگی و اعوجاج در چهارچوب دربها و پنجرهها از جمله این نشانهها هستند.
دکتر حقکیش همچنین به صداهای حاوی هشدار سازهای اشاره کرده و صداهای تقمانند ناشی از ایجاد ترک در دیوارها و سقفها و یا پارگی اتصالات را از نشانههای مهم دانسته است؛ بهویژه در شرایطی که این صداها طی ساعات متوالی بهصورت منقطع شنیده شوند و فاصله میان دو صدای متوالی کاهش یابد یا شدت آنها روند افزایشی پیدا کند. همچنین صدای ریزش شن و ماسه از فضاهایی مانند سقف کاذب یا دیوارهای مجاور درزهای انقطاع از دیگر نشانههایی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
در بخش دیگری از این یادداشت، سایر علایم مهم در ساعات اولیه پس از انفجار شامل استشمام بوی گاز بدون یافتن منبع دقیق نشت آن، افت ناگهانی فشار آب که معمولاً نشاندهنده ترکیدگی لولهها است، و بیرونزدن گرد و خاک یا اندود ملات از درز کاشی و سرامیک ذکر شده است؛ نشانههایی که به گفته این استاد دانشگاه لازم است ساکنان و بهرهبرداران ساختمانها در نخستین ساعات پس از وقوع انفجار نسبت به آنها حساس باشند.